Ο ΕΥΘΥΜΟΣ ΚΗΠΟΥΡΟΣ: χιουμοριστικό θεατρικό

Ο ΕΥΘΥΜΟΣ ΚΗΠΟΥΡΟΣ

 

ΥΠΟΘΕΣΗ: Σε ένα απομακρυσμένο χωριό η ΣΤ΄ τάξη του σχολείου είναι χωρίς δάσκαλο για ενάμιση χρόνο. Ο Δήμαρχος, μέσα στην απελπισία του, αποφασίζει να παρουσιάσει για δάσκαλο τον νεοδιοριζόμενο κηπουρό, ο οποίος παρά τον «ανορθόδοξο» τρόπο διδασκαλίας, κερδίζει γρήγορα την αγάπη και τον σεβασμό τόσο των μαθητών του όσο και των γονέων τους.

 

 

ΣΚΗΝΙΚΟ: Η τάξη ενός σχολείου. Στον πίνακα αναγράφεται η ημερομηνία. Πριν από κάθε σκηνή ένας μαθητής ή μια μαθήτρια αλλάζει την ημερομηνία ανάλογα με τη σκηνή που παίζεται.

 

 

Ρόλοι ενηλίκων:

Δήμαρχος, κηπουρός, κυρία Τζαβέλα, Αντιδήμαρχος, Δημοτικός Σύμβουλος, Διευθυντής, κυρία Ολυμπία, Επιθεωρητής, μητέρα 1, μητέρα 2, μητέρα 3, μητέρα 4, μητέρα 5.

Ρόλοι μαθητών:

Πολυζωίδης, Ρωμανός, Καλημέρης, Παπαστάμος, Αποστολίδου, Τζαλακώστα.

Ρόλοι μαθητών που παίρνουν μέρος στο σκετς του Μικρού Πρίγκιπα:

Μικρός Πρίγκιπας, Αλεπού, αφηγητής 1, αφηγητής 2

 

 

 

Α΄ ΣΚΗΝΗ

18 Φεβρουαρίου

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑ: Κύριε Δήμαρχε, τι θα γίνει επιτέλους; Κοντεύει να τελειώσει η χρονιά κι ακόμα η έκτη τάξη δεν έχει δάσκαλο.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Τι να κάνουμε, κυρία Τζαβέλα, υπομονή. Κάντε λίγη υπομονή.

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑ: Υπομονή, ως πότε;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Δεν μπορώ να πω με σιγουριά…

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑ: Αν βάλουμε την περσινή χρονιά kαι έξι μήνες από την προπέρσινη, είναι πολύς καιρός.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Α, μη μου χρεώνετε και την προπέρσινη χρονιά. Δεν ήμουν εγώ τότε Δήμαρχος.

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑ: Ναι, αλλά εκλεγήκατε δήμαρχος με την υπόσχεση πως θα φέρετε επιτέλους δάσκαλο στην έκτη τάξη. Και δυστυχώς ουδέποτε υλοποιήσατε την υπόσχεσή σας.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Κυρία Τζαβέλα, η αλήθεια είναι πως υπερέβαλα λίγο προεκλογικά. Τι να πω, προφανώς υπερεκτίμησα τις δυνατότητες που έχει πλέον ένας δήμαρχος μιας τόσο απομακρυσμένης και ορεινής περιοχής.

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑ: Ναι, αλλά οι ψηφοφόροι σας θεωρούν ότι τους εξαπατήσατε.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Μα αμφισβητείτε το γεγονός ότι προσπαθώ;

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑΣ: Όχι, δεν το αμφισβητώ.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Τι να κάνω; Μιλάω σχεδόν καθημερινά με την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας. Σε αντίθεση με τον προηγούμενο δήμαρχο που δεν ενδιαφερόταν καθόλου.

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑ: Ε, καλά τώρα. Τα πιστεύετε αυτά που λέτε;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Κυρία Τζαβέλα, δε σας επιτρέπω να με ειρωνεύεστε.

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑ: Κύριε Δήμαρχε, είμαι Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων. Επηρεάζω πολλούς ψηφοφόρους του τόπου μας. Σας προειδοποιώ λοιπόν. Αν δε φέρετε σύντομα δάσκαλο για την έκτη τάξη θα περάσετε δύσκολα στις επόμενες εκλογές.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Εντάξει, κυρία Τζαβέλα. Μείνετε ήσυχη. Θα κάνω ό,τι μπορώ.

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑ: Α, και κάτι τελευταίο, κύριε Δήμαρχε. Γιατί σταμάτησε το πρόγραμμα σίτισης των άπορων μαθητών;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Προέκυψε ένα γραφειοκρατικό θέμα με το υπουργείο, κυρία Τζαβέλα. Θα το λύσουμε σύντομα.

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑ: Μα τι γραφειοκρατικό; Εγώ έμαθα πως διακόπηκε το πρόγραμμα γιατί δεν κάνατε όπως έπρεπε τον μειοδοτικό διαγωνισμό.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ε, κάτι παρατυπίες βρήκε το υπουργείο. Θα τις διορθώσουμε, κ. Τζαβέλα.

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑ: Ναι, αλλά εντωμεταξύ τα παιδιά έχουν μείνει χωρίς φαγητό.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Κι εγώ τι φταίω; Στο υπουργείο φταίνε που είναι κολλημένοι στις λεπτομέρειες. Αντί να μας στείλουν ένα δάσκαλο, κάθονται και ψειρίζουν τους διαγωνισμούς που εξαγγέλλουμε.

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑ: Εντάξει, κύριε Δήμαρχε, αυτά είναι δικά σας προβλήματα. Με συγχωρείτε αν σας αναστάτωσα. Φεύγω τώρα. Θυμηθείτε πάντως την κουβέντα μας. Πρέπει οπωσδήποτε να έρθει δάσκαλος στο χωριό μας. Αύριο αν είναι δυνατόν.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Εντάξει, κ. Τζαβέλα. Θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Β΄ σκηνή

25 Φεβρουαρίου

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Τι θα γίνει, κ. Δήμαρχε; Πότε θα έρθει ο νέος δάσκαλος;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Πού να ξέρω, κ. Αντιδήμαρχε.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Μα αν δεν ξέρετε εσείς τότε ποιος ξέρει;

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Νομίζω πως ούτε ο υπουργός ξέρει.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Τον πήρατε τώρα τελευταία τηλέφωνο;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Δεν το σηκώνει.

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Τον γραμματέα τότε του υπουργείου. Αυτός κάτι μπορεί να κάνει.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Έχουν άλλες σκοτούρες τώρα. Ασχολούνται με το θέμα της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ο Διευθυντής του σχολείου πού είναι; Μήπως μας δώσει καμιά ιδέα.

ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Πάω να τον φωνάξω. (φεύγει)

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Προς το παρόν, η μόνη λύση που διαθέτουμε είναι να συνεχίσουμε τη γνωστή τακτική.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Δηλαδή να βάζουμε στην τάξη κάθε μήνα έναν από τους μορφωμένους επαγγελματίες του χωριού; Μα είναι λύση αυτή;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Καλύτερη από το τίποτα.

Έρχονται ο Διευθυντής με τον Δημοτικό Σύμβουλο.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Έλατε, κύριε Διευθυντά. Πείτε μας πάλι, εσείς δεν μπορείτε για λίγο καιρό να μας διευκολύνετε κάνοντας μάθημα στην έκτη τάξη;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε, κ. Δήμαρχε, αλλά έχω τόσες δουλειές. Δεν είναι μόνο η γραφική εργασία. Βοηθάω και την κυρία Αντιγόνη στην πρώτη τάξη που είναι φιλάσθενη και όλο λείπει. Τι θέλετε, να αφήσουμε και τα πρωτάκια μόνα τους; Με συγχωρείτε πολύ.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Προσωρινά. Μέχρι να έρθει ο νέος δάσκαλος.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Κύριε Δήμαρχε, μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας. Αφού γνωρίζουμε πολύ καλά πως νέος δάσκαλος δεν πρόκειται να έρθει

ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Αυτό είναι η πικρή αλήθεια.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Για να καταλάβετε πόσο αδιαφορούν για το πρόβλημά μας, αρκεί να σας πω ότι μας στέλνουν τον άλλο μήνα κηπουρό για τον κήπο λέει του δημαρχείου. Το διάβασα σήμερα στα χαρτιά της αλληλογραφίας μας. Λες και τους ζητήσαμε εμείς κηπουρό. Λες και τον έχουμε ανάγκη.

ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Ποιος ξέρει από πού θα περίσσεψε και μας τον στέλνουν.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε πολύ αλλά αυτό είναι κοροϊδία. Αντί να μας στείλουν δάσκαλο, μας στέλνουν κηπουρό;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Τέλος πάντων. Αφήστε τώρα τον κηπουρό να δούμε τι θα κάνουμε με την τάξη. Νομίζω πως συμφωνούμε όλοι πως η μόνη λύση είναι να επιστρέψουμε στη γνωστή τακτική. Ποιος έχει τώρα σειρά να κάνει μάθημα; Ο κτηνίατρος;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Όχι, ο κτηνίατρος ήρθε και μας βοήθησε πριν τα Χριστούγεννα. Μετά τον λογιστή.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Α, ναι. Τώρα θυμάμαι.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Και μετά ήρθε ο παπάς.

ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Τώρα είναι η σειρά της φαρμακοποιού.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Της κυρίας Ολυμπίας;

ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Ακριβώς. Την βάζουμε αυτή και μετά βλέπουμε.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Κι όμως κάτι πρέπει να γίνει. Κάτι πιο μόνιμο.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: (σκέφτεται) Δε μου λες, ο κηπουρός, πότε είπες ότι έρχεται;

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Την πρώτη του μηνός. Γιατί ρωτάτε; Λέτε να φτιάξουμε κανέναν καινούριο κήπο;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Όχι. Κάτι άλλο έχω στο μυαλό μου.

ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Τι ακριβώς;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Θα δούμε. Όταν έρθει η ώρα. Προς το παρόν ειδοποιήστε την κ. Ολυμπία. Από Δευτέρα μπαίνει στην τάξη για μάθημα. Άντε, πάμε. Έχουμε κι άλλες δουλειές.

 

 

 

Γ΄ ΣΚΗΝΗ

1 Μαρτίου

Τα παιδιά μπαίνουν στην τάξη.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: (σας τον Παπαστάμο) Είδες το ματς χθες στην τηλεόραση;

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Φυσικά και το είδα. Πάλι με πέναλτι κερδίσατε.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Γιατί λες πάλι;

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Μα τις προάλλες δεν κερδίσατε και τον Λεβαδειακό με τον ίδιο τρόπο;

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Ε, τι να κάνουμε; Να απαγορεύσουμε τον κανονισμό του πέναλτι;

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Δεν είπα να απαγορεύσουμε τα πέναλτι. Είπα να σφυρίζονται μόνο τα πραγματικά.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Κοίταξε, το χθεσινό πέναλτι ίσως να ήταν λίγο αυστηρό αλλά…

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Τι αυστηρό, ανύπαρκτο ήταν. Γιατί δε λες την αλήθεια; Μια ζωή έτσι νικάτε.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Ε, όχι και μια ζωή; Για πρόσεχε τα λόγια σου, γιατί θα μαλώσουμε άσχημα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ: Για την αποχώρηση του Αλέξανδρου μαλώνετε;

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Ποια αποχώρηση, ποιανού Αλέξανδρου; Τι λες τώρα;

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: Για το παιχνίδι ONLY THE BRAVE μιλάει η Ξένια. Καλά δεν πήρατε είδηση τι έγινε χθες;

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Ούτε πήραμε είδηση, ούτε μας ενδιαφέρει. Χθες είχε ποδόσφαιρο.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ: Καλά, ακόμη με τα αθλητικά ασχολείστε εσείς;

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Με τι να ασχοληθούμε; Με το ONLY THE VRAVE;

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: ONLY THE BRAVE λέγεται. Είσαι και άσχετος από αγγλικά.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ: Το οποίο ONLY THE BRAVE έσπασε κάθε ρεκόρ τηλεθέασης. Καλά, άμα σας πω τι έγινε χθες θα τρελαθείτε.

Τα τέσσερα παιδιά κάθονται στα θρανία τους συνεχίζοντας να μιλούν για το παιχνίδι της τηλεόρασης. Μπροστά στη σκηνή εμφανίζονται δύο άλλοι μαθητές, οι καλύτεροι σας τάξης.

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Διάβασες για σήμερα;

ΡΩΜΑΝΟΣ: Φυσικά και διάβασα. Τις παρενέργειες της παρακεταμόλης τις παίζω στα δάχτυλα.

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Ε, δεν ήταν και δύσκολες.

ΡΩΜΑΝΟΣ: Για την ιβουπρεφόνη διάβασες;

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Γιατί; Είχαμε και αυτό; Μη μου λες τέτοια.

ΡΩΜΑΝΟΣ: Όχι, δεν το είχαμε. Απλώς εγώ είπα να διαβάσω και κάτι παραπάνω.

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ:Για να πάρεις το απουσιολόγιο, ε; Αυτός δεν είναι ο στόχος σου;

ΡΩΜΑΝΟΣ: Τι λες, Γιάννη; Είσαι καλά; Δε μ’ ενδιαφέρει το απουσιολόγιο. Χάρισμά σου.

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Τότε γιατί διάβασες κάτι τόσο άχρηστο;

ΡΩΜΑΝΟΣ: Δεν είχα να κάνω τίποτα χθες το βράδυ. Ποδόσφαιρο στο ένα κανάλι, ριάλιτι στο άλλο. Δεν είναι του γούστου μου.

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Κι είπες ας ρίξω μια ματιά στην ιβουπρεφόνη…

ΡΩΜΑΝΟΣ: Ναι, γιατί; Σου φαίνεται περίεργο;

Εμφανίζεται η προσωρινή δασκάλα της τάξης, η κ. Ολυμπία, η φαρμακοποιός.

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Γεια σας  παιδιά. Ελάτε να συνεχίσουμε το μάθημα. Ποιο ήταν το θέμα μας;

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ παρακεταμόλης και νιμεσουλίνης.

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Α, ναι. Ακριβώς. Ένα πολύ σημαντικό θέμα που σίγουρα θα σας  απασχολήσει αρκετές φορές στη ζωή σας.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ: Μα τι λέτε, κυρία; Γιατί να μας απασχολήσει αυτό το θέμα;

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: Και μάλιστα «αρκετές φορές» στη ζωή μας;

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Κυρία, είναι τόσο βαρετό και ανούσιο.

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Βαρετό και ανούσιο; Μα είναι δυνατόν; Θα με τρελάνετε;

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Μα, κυρία, δε θέλουμε να γίνουμε φαρμακοποιοί.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ: Και αν κάποιος γίνει, αυτά θα τα μάθει στο πανεπιστήμιο.

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: Γιατί δε μας κάνετε την κανονική ύλη που λέει το υπουργείο;

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Ακούστε, εγώ ήρθα εδώ προσωρινά. Κι από το να σας διδάσκω θέματα που δεν κατέχω, σκέφτηκα να σας διδάξω ενδιαφέροντα θέματα του κλάδου μου.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Ενδιαφέρον η παρακεταμόλη;

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Και η νιμουσουλίδη;

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Νιμεσουλίδη! Αυτό είναι το σωστό της όνομα.

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Δε μας ενδιαφέρει, κυρία!

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: Ούτε η ιβουπρεφόνη μας ενδιαφέρει.

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Ξέρετε ότι όλες αυτές είναι παυσίπονες ουσίες; Τι θέλετε; Να έχετε αύριο μεθαύριο πονοκέφαλο και να μην ξέρετε τι φάρμακο θα πάρετε;

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Εγώ, πάντως, άμα έχω πονοκέφαλο παίρνω ένα παυσίπονο και μου περνάει.

ΡΩΜΑΝΟΣ: Και η φαρμακοποιός, δηλαδή εσείς, ξέρει τα πάντα για τα φάρμακα.

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Ναι, αλλά άμα δεν έχετε εμένα τι παυσίπονο θα πάρετε; Εδώ είναι το θέμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ: Εγώ όποτε έχω πονοκέφαλο πάω στη γιαγιά μου και με ξεματιάζει.

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: Α, και η θεία μου το ίδιο κάνει.

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Ω, θεέ μου, τι κάθομαι και ασχολούμαι με αυτά τα παιδιά; Να φωνάξουμε τη γιαγιά σου, παιδί μου, να σας μιλήσει για το ξεμάτιασμα; Ακούστε όλοι. Πρέπει να φύγω. Έχω αφήσει το φαρμακείο κλειστό για πολλή ώρα. Θα τα πούμε πάλι αύριο. Πρέπει να ξέρετε απ’ έξω την παρακεταμόλη και τις παρενέργειές της. Εντάξει;

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Εντάξει, κυρία.

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Ωραία, γεια σας. Θα τα πούμε αύριο.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Γεια σας, κυρία.

Η κυρία φεύγει. Τα παιδιά όμως δεν φεύγουν. Παραμένουν στα θρανία για την επόμενη σκηνή. Ένας μαθητής σηκώνεται στον πίνακα και αλλάζει την ημερομηνία.

 

 

 

 

Δ΄ ΣΚΗΝΗ

10 Μαρτίου

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ (φορώντας διαφορετική ζακέτα): Παιδιά, νομίζω το καλύψαμε το θέμα με τις παυσίπονες ουσίες.

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: Επιτέλους.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ: Δεν αντέχαμε άλλο.

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Καιρός είναι να αλλάξουμε θέμα. Να δούμε κάτι πιο ενδιαφέρον.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Μακάρι.

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Τι λέτε, να εξετάσουμε το θέμα με τα αντιεμετικά χάπια;

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Όχι! Μη μας το κάνετε αυτό!

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: Κυρία, λυπηθείτε μας!

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ: Θα κάνουμε εμείς εμετό!

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Στην περίπτωση βέβαια του εμετού καμιά φορά ο άρρωστος χρειάζεται να πάρει υπόθετο.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Αηδία!

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Κυρία, σταματήστε!

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Βέβαια, πριν ξεκινήσουμε την κατάλληλη αγωγή, θα πρέπει να είμαστε σίγουροι για την αιτία που προκάλεσε τον εμετό. Οφείλεται, για παράδειγμα, σε βακτήριο, σε υπερβολική πρόσληψη τροφής, σε άγχος, σε κάτι άλλο; Μήπως συνοδεύεται από διάρροια;

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: Κυρία, ανακατώνομαι!

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Ε, σταματήστε τις υπερβολές!

Εμφανίζεται ο δήμαρχος.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Κυρία Ολυμπία, με συγχωρείτε που διακόπτω το μάθημα άλλα έχω μια σημαντική ανακοίνωση να κάνω σε σας και στα παιδιά.

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Πείτε μας, κ. Δήμαρχε. Τι συμβαίνει;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Αγαπητά μου παιδιά, έχω να σας ανακοινώσω κάτι πολύ ευχάριστο. Σε λίγες μέρες θα έρθει επιτέλους στο σχολείο μας ο καινούριος σας δάσκαλος.

Οι μαθητές μουρμουρίζουν μεταξύ τους.

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Αυτό είναι πραγματικά πολύ ευχάριστο. Να επιστρέψω κι εγώ στο φαρμακείο μου.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ: Να ασχοληθείτε με τα αντιεμετικά σας χάπια και υπόθετα.

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Άμα τα χρειαστείτε όμως θα τρέχετε σε μένα.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Παιδιά μου, θέλω να ενημερώσετε τους γονείς σας πως ο νέος σας δάσκαλος έρχεται μετά από τις δικές μου προσπάθειες.

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Μπράβο σας, κύριε.

ΡΩΜΑΝΟΣ: Συγχαρητήρια.

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Και πότε έρχεται με το καλό;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Σε λίγες μέρες. Πίεσα τόσο πολύ το υπουργείο που αναγκάστηκαν να αλλάξουν τη σφιχτή οικονομική πολιτική που είχαν εξαγγείλει. Να το τονίσετε αυτό στους γονείς σας.

ΡΩΜΑΝΟΣ: Εντάξει, κύριε Δήμαρχε. Μας το είπατε αυτό.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Όχι, επιμένω γιατί θα πρέπει να το καταλάβουν οι γονείς σας πως έκανα υπεράνθρωπες προσπάθειες και επιτέλους τα κατάφερα.

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: Σας είπαμε, μπράβο.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Η αλήθεια είναι ότι μου αξίζουν πολλά συγχαρητήρια.

Κ. ΟΛΥΜΠΙΑ: Κύριε Δήμαρχε, έχετε και τα δικά μου συγχαρητήρια. Μπορώ τώρα να αφήσω την τάξη και να πάω στο φαρμακείο μου;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ναι, μπορείτε, κ. Ολυμπία. Κι εσείς παιδιά. Για σήμερα δεν έχετε άλλο μάθημα. Πηγαίνετε σπίτια σας, να πείτε τα ευχάριστα νέα στους γονείς σας.

Τα παιδιά φεύγουν.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Και να μην ξεχάσετε να τους πείτε πως εγώ είμαι η αιτία θα έρθει δάσκαλος!

Η τάξη μένει άδεια. Έρχεται ο Διευθυντής.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Μα τι είναι αυτά που ακούω, κ. Δήμαρχε; Ποιος είπε στα παιδιά ότι θα έρθει νέος δάσκαλος;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Εγώ.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Το πρωί μίλησα με το υπουργείο. Μου είπαν ότι δεν προβλέπεται για φέτος διορισμός νέων δασκάλων, ούτε καν αναπληρωτών.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Εγώ βρήκα άλλη λύση, κ. Διευθυντά.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Ποια;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ξέρετε, περιμένουμε σύντομα έναν κηπουρό.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Και λοιπόν;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Αυτός θα είναι ο νέος μας δάσκαλος!

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε αλλά μιλάτε σοβαρά;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Σοβαρότατα.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Τον ίδιο τον ρωτήσατε;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Δε θα του δώσω περιθώρια επιλογής.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε αλλά αυτό είναι απάτη.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Τι να κάνουμε, κ. Διευθυντά. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Μια μικρή απάτη δε θα βλάψει κανέναν.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Και πώς ξέρετε ότι είναι ο κατάλληλος άνθρωπος;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Πάντως από την κ. Ολυμπία είναι καλύτερος.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε αλλά είστε σίγουρος;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Απολύτως. Μίλησα μαζί του στο τηλέφωνο και μου φάνηκε συμπαθέστατος.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Και αρκεί αυτό για να διδάξει τα παιδιά μας;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Κύριε Διευθυντά, τα τελευταία χρόνια έχουν περάσει από αυτήν εδώ την τάξη όλοι οι μορφωμένοι επαγγελματίες του χωριού μας. Ένας ακόμη δε χάθηκε ο κόσμος.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Μα το υπουργείο τι θα πει;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Γνωρίζετε πως το υπουργείο κάνει εδώ και καιρό τα στραβά μάτια. Έχουμε τη σιωπηρή τους έγκριση για ό,τι κάνουμε. Ίσως είναι και οι ενοχές τους αφού δεν μπορούν να αναγκάσουν έναν άνθρωπο να αναλάβει τη θέση του δασκάλου. Τι να πω… Η εναλλακτική μας λύση θα ήταν να κλείναμε αυτό το σχολείο. Το θέλετε, κ. Διευθυντά;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Ε, όχι βέβαια! Για όνομα του θεού! Προτιμώ να πεθάνω παρά να δω αυτό το σχολείο να κλείνει. Και με συγχωρείτε πολύ!

 

 


 

Ε΄ ΣΚΗΝΗ

20 Μαρτίου

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ελάτε, κ. Αναγνώστου. Περάστε.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Καλώς ήρθατε.

ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Σας ευχόμαστε καλή σταδιοδρομία.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Σας ευχαριστώ πολύ. Όμως γιατί με φέρατε στο σχολείο; Δεν καταλαβαίνω.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Θα σας εξηγήσουμε σε λίγο, κ. Αναγνώστου. Πείτε μας πρώτα δυο λόγια για εσάς.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Να σας πω. Διορίστηκα πριν από τέσσερα χρόνια. Ο πρώτος μου διορισμός ήταν ως κηπουρός στον Δήμο Αχλαδόκαμπου.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Α, όχι και πολύ μακριά από εμάς. Τι έγινε εκεί; Δε μείνατε ευχαριστημένος;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Τι ευχαριστημένος να μείνω; Υπήρχαν άλλοι 8 κηπουροί. Εγώ ήμουν ο ένατος. Δεν υπήρχε δουλειά να κάνω. Δυο χρόνια έμεινα αργόσχολος. Μετά, στα πλαίσια του νόμου περί κινητικότητας στο Δημόσιο, βρέθηκα στον Δήμο Αγιονερίου.

ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Πόσοι κηπουροί υπήρχαν εκεί;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Δύο.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Θαυμάσια.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Όχι, ακριβώς. Μπορεί να υπήρχαν μόνο δύο κηπουροί αλλά δεν υπήρχε κήπος. Πουθενά. Ούτε για δείγμα. Ούτε καν στην πλατεία. Δεν πειράζει, σκέφτηκα, θα σηκώσω τα μανίκια, θα δουλέψω και θα δημιουργήσω έναν ωραιότατο κήπο στην πλατεία.

ΔΗΜ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Και τι έγινε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Δεν τα κατάφερα. Έπρεπε πρώτα να γίνει διαγωνισμός για την προμήθεια φυτών αλλά ο Δήμαρχος είχε άλλες προτεραιότητες. Είπα να φέρω δικά μου φυτά, δικό μου χώμα, όμως ο υποψήφιος προμηθευτής φυτών, αυτός που έχει φυτώρια σε όλον τον νομό, απείλησε να με καταγγείλει κι έτσι ο Δήμαρχος μ’ έστειλε άρον άρον στον δικό σας δήμο. Αυτή είναι η ιστορία μου. Ελπίζω εδώ να έχετε κήπους να δουλέψω. Είναι το πάθος μου.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Κήπους να θέλετε. Αμέτρητους. Πρώτα όμως σας χρειαζόμαστε εδώ στο σχολείο.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Να φτιάξω τον κήπο του σχολείου;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Γιατί όχι; Να φτιάξετε και έναν κήπο. Μαζί με τα παιδιά όμως. Να έχετε βοήθεια.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Μαζί με τα παιδιά; Υπέροχη ιδέα. Μου αρέσει να δουλεύω με παιδιά. Μου αρέσει να τους διδάσκω την κηπουρική.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Να αυτό ήθελα από εσάς. Λες και ήξερα την αγάπη σας για τη διδασκαλία.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Τι εννοείτε;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Θα ήθελα, εντελώς προσωρινά, επειδή το τελευταίο διάστημα λείπει ο δάσκαλος της έκτης τάξης, να μας βοηθήσετε κάνοντας, μαζί με την κηπουρική σας, και μάθημα στους μαθητές της έκτης.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Μάθημα; Μα δεν ξέρω αν είμαι ο κατάλληλος.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Τα εντελώς βασικά θέλουμε από εσάς. Ελληνικά και Μαθηματικά.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ξέρετε, ειδικά στα Μαθηματικά δεν είμαι και τόσο καλός.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Μη φοβάστε. Έχουμε στην τάξη δυο εξαίρετους μαθητές. Βραβευμένους από τη Μαθηματική Εταιρεία. Μπορείτε να στηριχτείτε πάνω τους.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Δηλαδή;

ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Θα σας πω τι έκανα εγώ όταν δίδαξα στην έκτη για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Σήκωνα στον πίνακα τον Ρωμανό να λύσει τα προβλήματα.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Αυτός είναι ο καλύτερος;

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Όχι, αυτός είναι ο δεύτερος καλύτερος. Καλύτερος είναι ο Πολυζωίδης.

ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Μόλις τελειώνει το πρόβλημα ο Ρωμανός, θα κοιτάτε στα μάτια τον Πολυζωίδη. Αν αυτός δείχνει ήσυχος το πρόβλημα είναι σωστά λυμένο. Αν αντίθετα σηκώνει το χέρι του τότε το πρόβλημα είναι λάθος.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Και επαναλαμβάνω. Αυτό που σας ζητάμε είναι για λίγες μέρες. Πολύ σύντομα έρχεται ο καινούριος δάσκαλος.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Είστε σίγουρος;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Αγαπητέ μου, θα σας έλεγα ψέματα για ένα τόσο σοβαρό θέμα;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ε, όχι βέβαια. Σας πιστεύω. Απλώς έχω ακόμα κάποιες αμφιβολίες.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ακούστε, κ. Αναγνώστου. Έχουμε και εμείς ένα μεγάλο πρόβλημα με την προμήθεια του λιπάσματος για τους κήπους του χωριού. Ο διαγωνισμός ακυρώθηκε από το υπουργείο και ο επόμενος διαγωνισμός θα αργήσει λίγες εβδομάδες. Δεν είναι σωστό να κάθεστε και να μην κάνετε τίποτα.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Όχι, δε θα το άντεχα.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Βλέπετε λοιπόν;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Τι να πω, αφού υπάρχει πρόβλημα με το λίπασμα, θα δεχτώ την πρότασή σας. Προσωρινά εννοείται.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Μα βεβαίως προσωρινά, κ. Αναγνώστου. Βεβαίως προσωρινά! Α, και μια τελευταία παράκληση.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Πείτε μου, κύριε Δήμαρχε.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Σας παρακαλώ, μην πείτε στα παιδιά ότι είστε προσωρινός δάσκαλος. Για να μη σας δουν με κακό μάτι.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Και να τους πω ψέματα;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Όταν θα έρθει ο αντικαταστάτης σας θα τους πούμε την αλήθεια. Αλλά τώρα θα στενοχωρηθούν πολύ και είμαι σίγουρος πως ούτε και εσείς θα το θέλατε να τους πληγώσετε την καρδιά.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Τι να πω, αφού έτσι νομίζετε.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ναι, κ. Αναγνώστου. Για το καλό των παιδιών θα τους πούμε ότι ήρθατε για μόνιμος δάσκαλος. Έχετε μου εμπιστοσύνη.

ΣΤ΄ ΣΚΗΝΗ

1 Απριλίου

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Καλημέρα, παιδιά.

ΜΑΘΗΤΕΣ: Καλημέρα σας, κύριε.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Τι μάθημα έχουμε;

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Μαθηματικά, κύριε.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Πολύ ωραία. Ανοίξτε τα βιβλία σας. Σε ποια σελίδα είμαστε;

ΡΩΜΑΝΟΣ: Στη σελίδα 72, στα προβλήματα του ΜΚΔ.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Τι σημαίνει ακριβώς ΜΚΔ; Για θυμήστε μου.

ΡΩΜΑΝΟΣ: Κύριε, κύριε!

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Για λέγε, Ρωμανέ;

ΡΩΜΑΝΟΣ: ΜΚΔ σημαίνει Μέγιστος Κοινός Διαιρέτης.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Σωστά το είπε ο Ρωμανός;

ΜΑΘΗΤΕΣ: Σωστά!

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ωραία. Για να δούμε τα προβλήματα. Διάβασέ μας, Πολυζωίδη.

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: (διαβάζει) Η δασκάλα αγόρασε από το βιβλιοπωλείο 24 μολύβια, 30 γόμες και 12 ξύστρες και θέλει να τα μοιράσει ισότιμα στους μαθητές της χωρίς να περισσέψει κανένα σχολικό είδος…

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Σταμάτα, Πολυζωίδη, παιδί μου. Σταμάτα. Δεν είναι πρόβλημα αυτό. Δε μ’ αρέσει. Διάβασε το επόμενο, ή μάλλον όχι, ούτε το επόμενο. Το τρίτο διάβασε. Ναι, αυτό μου φαίνεται ενδιαφέρον.

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Ένας ανθοπώλης έχει 48 τριαντάφυλλα, 36 γαρίφαλα και 24 χρυσάνθεμα. Πόσες το πολύ ίδιες ανθοδέσμες μπορεί να φτιάξει χωρίς να του περισσέψει κανένα λουλούδι;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Αυτός που έφτιαξε το πρόβλημα είναι άσχετος.

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Γιατί κύριε; Το έχω λύσει το πρόβλημα και είναι σωστό.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Δεν είπα ότι είναι άσχετος στα Μαθηματικά. Είναι άσχετος από λουλούδια. Δεν μπαίνουν μαζί στο ίδιο μπουκέτο χρυσάνθεμα και γαρίφαλα. Τα γαρίφαλα θα μαραθούν. Τέλος πάντων, ας λύσουμε το πρόβλημα. Σήκω, Ρωμανέ, παιδί μου, να το λύσεις.

ΡΩΜΑΝΟΣ: (σηκώνεται) Θα πρέπει να βρούμε τον ΜΚΔ των αριθμών 48, 36 και 24. (γράφει στις πράξεις στον πίνακα). Είναι το 12 κύριε.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Είναι σωστό, παιδιά;

ΜΑΘΗΤΕΣ: Ναι.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Πολυζωίδη, συμφωνείς κι εσύ;

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Μάλιστα, κύριε.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Εντάξει. Πάμε στο επόμενο πρόβλημα. Κι αυτό έχει ενδιαφέρον. Διάβασε, Πολυζωίδη.

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: (διαβάζει) Ένας ανθοπώλης έχει 72 κόκκινα τριαντάφυλα, 36 ροζ τριαντάφυλλα και 24 άσπρα τριαντάφυλλα. Πόσες το πολύ ίδιες ανθοδέσμες μπορεί να φτιάξει χωρίς να του περισσέψει κανένα λουλούδι;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Σήκω, Πολυζωίδη, να το λύσεις… Ή μάλλον όχι. Δε γίνεται κάθε φορά να σηκώνεστε εσύ και ο Ρωμανός. Ας σηκωθεί κάποιο άλλο παιδί. Τζαλακώστα, σήκω εσύ να λύσεις το πρόβλημα.

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: Κύριε, δεν είμαι τόσο σίγουρη για τον τρόπο που λύνεται.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Μη φοβάσαι. Θα σε βοηθήσω εγώ. Κι αν δεν μπορέσω τότε έχουμε τον Πολυζωίδη και τον Ρωμανό να μας βοηθήσουν.

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: (σηκώνεται) Θα πρέπει να βρούμε τον ΜΚΔ των αριθμών 72, 36 και 24.

Η Τζαλακώστα γράφει τις πράξεις στον πίνακα. Κάνει ένα μικρό λάθος και την βοηθάει ο Κηπουρός. Στο τέλος λύνει σωστά το πρόβλημα.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Έλυσε σωστά το πρόβλημα η Τζαλακώστα;

ΜΑΘΗΤΕΣ: Ναι.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Μπράβο, Τζαλακώστα, παιδί μου. Πολυζωίδη, συμφωνείς κι εσύ;

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Μάλιστα κύριε.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ωραία. Παιδιά αυτό το πρόβλημα είχε πολλά τριαντάφυλλα. Κόκκινα, ροζ, άσπρα. Πρόσεξα πως έχετε πολλές τριανταφυλλιές στο χωριό σας. Τι χρώμα έχουν τα δικά σας τριαντάφυλλα;

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Απ’ όλα τα χρώματα, κύριε. Αλλά κυρίως κόκκινα.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ωραία. Ακούστε  τι θα κάνουμε. Χωριστείτε σε ομάδες και ελέγξτε τις τριανταφυλλιές του χωριού. Σημειώστε πόσες έχουν κόκκινα τριαντάφυλλα, πόσες έχουν ροζ, πόσες έχουν άσπρα, πόσες έχουν… ό,τι χρώμα έχουν τέλος πάντων. Και αύριο την ώρα των Μαθηματικών θα βγάλουμε ποσοστά και θα κάνουμε γραφικές παραστάσεις. Α, όχι, αύριο δεν έχουμε Μαθηματικά.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Δεν πειράζει, κύριε. Μπορούμε να το κάνουμε την ώρα των Τεχνικών.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Καλά, θα δούμε ποια ώρα θα το κάνουμε. Άντε, τι κάθεστε; Φύγετε.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ: Τι ώρα είπατε, κύριε, να επιστρέψουμε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Δε θα επιστρέψετε. Μόλις τελειώσετε να πάτε σπίτια σας να ξεκουραστείτε. Ή να πάτε να παίξετε. Πάντως στο σχολείο δε χρειάζεται να επιστρέψετε.

Τα παιδιά πανηγυρίζουν και φεύγουν. Μόλις η τάξη μένει άδεια εμφανίζεται ο Διευθυντής.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε, κ. Αναγνώστου! Πάλι διώξατε τους μαθητές σας;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Όχι, κ. Διευθυντά. Δεν τους έδιωξα.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Μα τι όχι; Όλοι αυτοί οι μαθητές που μόλις τώρα έφυγαν τρέχοντας  δικοί σας δεν είναι;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Τους έστειλα για έρευνα, κ. Διευθυντά.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε αλλά με δουλεύετε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Καθόλου. Θα μελετήσουν τις τριανταφυλλιές του χωριού, θα καταγράψουν τι χρώμα έχουν τα τριαντάφυλλά τους και στη συνέχεια, αύριο δηλαδή, θα βγάλουμε ποσοστά και θα ετοιμάσουμε γραφικές παραστάσεις.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Ενδιαφέρον ακούγεται αυτό, κ. Αναγνώστου αλλά…

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Τι αλλά;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε αλλά δεν μπορείτε κάθε τρεις και λίγο να διώχνετε τους μαθητές σας έστω και αν τους στέλνετε για έρευνα.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Γιατί δεν μπορώ;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Μα τι θα πουν οι συγχωριανοί μας βλέποντας τα παιδιά να τριγυρνούν στο χωριό χαζολογώντας.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Είναι κακό να είναι ένας μαθητής εύθυμος;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Καθόλου. Όμως στόχος του σχολείου, κ. Αναγνώστου, πρέπει να είναι ο εύθυμος μαθητής, όχι ο εύθυμος… κηπουρός!

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Α, εύθυμος κηπουρός είμαι εγώ, κ. Διευθυντά, όχι οι μαθητές μου. Και μη ξεχνάτε. Μόνο ένας εύθυμος κηπουρός μπορεί να βγάλει εύθυμους μαθητές. Αυτά πάνε μαζί.

 

 

 

 

Ζ΄ ΣΚΗΝΗ

20 Απριλίου

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Καλημέρα, παιδιά.

ΜΑΘΗΤΕΣ: Καλημέρα.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ανοίξτε τα βιβλία της Γλώσσας.

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Στο παρακάτω κείμενο, κύριε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Όχι, στο παρακάτω. Ανοίξτε στη σελίδα 85. Ο κήπος με τις ροδιές λέγεται το κείμενο που θα κάνουμε σήμερα. Του Όσκαρ Γουάιλντ.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Πάλι για κήπο, κύριε θα διαβάσουμε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ποιο είναι το πρόβλημα; Υπάρχει τίποτα ωραιότερο από έναν ανθισμένο κήπο;

Μπαίνει στην τάξη θυμωμένος ο Διευθυντής.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε, κ. Αναγνώστου. Είναι εδώ ο Καλημέρης;

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Εδώ είμαι, κύριε.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Τι συμβαίνει, κ. Διευθυντά; Τι έκανε ο Καλημέρης;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Τι έκανε; Με συγχωρείτε, αλλά θέλετε να σας πω τι έκανε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Πείτε μου.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Πέταξε νεράντζια στο παράθυρό μου. Προφανώς τα έκοψε από τις νεραντζιές της αυλής. Και με συγχωρείτε πολύ.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Όχι, κύριε. Δεν ήμουν εγώ.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Σταμάτα, γιατί θα νευριάσω ακόμα περισσότερο. Ρώτησα και έμαθα. Εσύ ήσουν. Μη λες ψέματα. Αν το επαναλάβεις θα ειδοποιήσω τους γονείς σου. Συνεννοηθήκαμε;

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Μάλιστα, κύριε.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Εντάξει. Φεύγω τώρα. Με συγχωρείτε, κ. Αναγνώστου. Μπορείτε να συνεχίσετε το μάθημά σας.

Ο Διευθυντής φεύγει.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Καλημέρη, εσύ το έκανες;

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Μάλιστα κύριε. Εγώ.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Φρόντισε σε παρακαλώ να μη το ξανακάνεις. Είναι κρίμα να στενοχωρηθούν οι γονείς σου χωρίς σοβαρό λόγο. Πάντως παιδιά ο Καλημέρης έκανε και κάτι σωστό.

ΡΩΜΑΝΟΣ: Τι εννοείτε, κύριε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Να, επιτέλους κάποιος πρόσεξε τα δέντρα της αυλής. Πόσοι από εσάς γνωρίζετε τι δέντρα έχει η αυλή του σχολείου μας;

Οι μαθητές κοιτάζονται μεταξύ τους με απορία.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Λοιπόν, εγώ που είμαι παρατηρητικός με τα φυτά, μέτρησα τρεις νεραντζιές, δύο φλαμουριές και μία βερικοκιά. Είμαι σίγουρος πως δεν τα είχατε προσέξει.

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: Όχι, κύριε.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Αυτά τα συμπαθητικά δέντρα μας χαρίζουν τη σκιά τους, το οξυγόνο τους, τους καρπούς τους και αξίζουν από μέρους μας να τα γνωρίσουμε καλύτερα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ: Πώς μπορούμε να γνωρίσουμε ένα δέντρο, κύριε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Η αλήθεια είναι ότι ένας τρόπος υπάρχει να γνωρίσεις πραγματικά ένα δέντρο. Να σκαρφαλώσεις στα κλαδιά του, να ακούσεις τον άνεμο να σφυρίζει ανάμεσα στα φύλλα του, να γευτείς τους καρπούς του.

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Να κόψεις νεράντζια και να τα πετάξεις στο παράθυρο του Διευθυντή;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Όχι, δεν είναι για αυτό τα νεράντζια. Τα νεράντζια μπορούν να γίνουν ένα ωραιότατο γλυκό. Αλλά δεν πρέπει να τα πετάμε στο παράθυρο του Διευθυντή. Λοιπόν, επιστρέφουμε στο μάθημα. Ανοίξατε στη σελίδα που είπαμε;

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Ναι, κύριε. Ο κήπος με τις ροδιές.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Α, τώρα που είπες κήπος. Θυμήθηκα κάτι που έχω να σας πω. Θέλω να με βοηθήσετε σε μια δουλειά.

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: Τι δουλειά, κύριε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Θα φτιάξουμε έναν κήπο απέναντι από την αυλή του σχολείου.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ: Γιατί εμείς κύριε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Εσείς είστε η έκτη τάξη. Οι μεγαλύτεροι του σχολείου. Θα χωριστούμε σε ομάδες. Μια ομάδα θα μετρήσει τις διαστάσεις του χώρου που θα φτιάξουμε τον κήπο.

ΡΩΜΑΝΟΣ: Μα εκεί που λέτε, κύριε, παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους οι δάσκαλοι και ο Διευθυντής.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Δεν πειράζει. Ας τα παρκάρουν κάπου αλλού. Όπως είπαμε η πρώτη ομάδα θα μετρήσει τις διαστάσεις του χώρου και θα ανοίξει μεγάλες τρύπες ανά δύο μέτρα για να φυτέψουμε τις τριανταφυλλιές.

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Οι άλλες ομάδες τι θα κάνουν.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Η δεύτερη ομάδα θα ασχοληθεί με τα υπόλοιπα καλλωπιστικά φυτά και η τρίτη ομάδα θα αναλάβει να φυτέψει το γρασίδι που εννοείται πως θέλει πολλή φροντίδα. Και άμα κάνουμε όμορφο τον κήπο μας τότε θα μας εμπιστευτούν να φτιάξουμε και τον κήπο στην πλατεία που είναι για κλάματα.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Δηλαδή, κύριε, μέχρι το καλοκαίρι θα σκάβουμε κήπους;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ό,τι κάνετε θα το κάνετε εθελοντικά. Δε θα υποχρεώσω κανέναν να δουλέψει με το ζόρι.

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: Και τι θα κερδίσει όποιος σας βοηθήσει στη δημιουργία του κήπου;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Τι θα κερδίσει; Μα η εθελοντική εργασία απελευθερώνει τον άνθρωπο, του χαρίζει το αίσθημα της προσφοράς, της αυτοεπιβεβαίωσης, της αυτοεκτίμησης.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ: Εκτός από αυτοεκτίμηση, κύριε, τι άλλο θα κερδίσουμε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Θα αναπτύξετε τη δημιουργική σας σκέψη… Θα καλλιεργήσετε τις δεξιότητές σας… Θα αναπτύξετε το ομαδικό σας πνεύμα… Τι άλλο θέλετε;

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Μάθημα, κύριε, θα χάσουμε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Μα φυσικά. Θα χάσουμε και πολλές ώρες μαθήματος. Αυτό ξέχασα να το πω.

ΜΑΘΗΤΕΣ: Εντάξει, κύριε. Θα σας βοηθήσουμε.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ωραία. Το πρώτο πράγμα που θα χρειαστούμε είναι να μαζέψουμε πληροφορίες για τις τριανταφυλλιές. Όχι, άσχετες εγκυκλοπαιδικές γνώσεις. Οτιδήποτε έχει σχέση με το φύτευμα της τριανταφυλλιάς. Ερευνήστε σε βιβλία κηπουρικής, στο διαδίκτυο, ρωτήστε τις μανάδες σας ή τις γιαγιάδες σας, ψάξτε να βρείτε τα πάντα για τις τριανταφυλλιές… Τι με κοιτάτε;

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ: Περιμένουμε να χτυπήσει το κουδούνι, κύριε.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ποιο κουδούνι; Φύγετε τώρα. Έχετε πολλή δουλειά μέχρι αύριο.

Τα παιδιά φεύγουν χαρούμενα. Εμφανίζεται ο Διευθυντής.

ΔΙΕΥΘΥΤΗΣ: Κύριε Αναγνώστου, με συγχωρείτε αλλά πάλι τα ίδια;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ελάτε, κ. Διευθυντά. Μη θυμώνετε, έρευνα ετοιμάζουν τα παιδιά.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Κι όποτε οι μαθητές σας ετοιμάζουν έρευνα θα φεύγουν πιο νωρίς;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Προχθές κάθισαν στην τάξη 45 λεπτά περισσότερο. Και κανείς μαθητής μου δεν διαμαρτυρήθηκε.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε αλλά διαμαρτυρήθηκαν οι γονείς τους. Κι έπαιρναν σε μένα τηλέφωνο να μάθουν τι απέγιναν τα παιδιά τους.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Μα είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για τους αμυντικούς μηχανισμούς που έχουν τα δέντρα. Ξέρετε ένα είδος ακακίας που ζει στην Αφρική συνεργάζεται με ένα μυρμήγκι. Η ακακία του παρέχει στέγη και τροφή και το μυρμήγκι τσιμπάει την καμηλοπάρδαλη που τρέφεται με τα φύλλα της ακακίας.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε, κ. Αναγνώστου, αλλά δε με ενδιαφέρει τι κάνει η ακακία. Τέλος πάντων, πείτε μου τι έρευνα ετοιμάζουν οι μαθητές σας;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Α, δε σας είπα. Συγγνώμη, το ξέχασα. Θα φτιάξουμε με τους μαθητές μου έναν κήπο.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Μα αφού σας είπε ο Δήμαρχος. Για να φτιάξουμε κήπο χρειαζόμαστε πρώτα έναν διαγωνισμό για την προμήθεια φυτών και λιπάσματος.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Όχι, κ. Διευθυντά. Δεν πρόκειται για κάποιον επίσημο κήπο. Έναν ψευτοκήπο θα δημιουργήσουμε μπροστά στην είσοδο του σχολείου. Εκεί που παρκάρετε τα αυτοκίνητά σας.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Τι είπατε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ναι, κ. Διευθυντά. Για αυτό σας ρώτησα τις προάλλες σε ποιον ανήκει το οικόπεδο μπροστά στην είσοδο. Αφού ανήκει στο σχολείο δε χρειάζεται κανένας διαγωνισμός. Τα παιδιά θα φέρουν από το σπίτι τους φυτά και λίπασμα. Θα τους δείξω και πώς πολλαπλασιάζεται η τριανταφυλλιά. Ξέρετε, υπάρχουν διάφοροι τρόποι: με παράρριζα, με μοσχεύματα, με καταβολάδες…

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Δε με ενδιαφέρει, κ. Αναγνώστου. Με συγχωρείτε, αλλά δε με ενδιαφέρει! Άλλο με ενδιαφέρει. Γιατί δε με ενημερώσατε εγκαίρως;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Μα δεν το θεώρησα τόσο σημαντικό.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Κακώς, κ. Αναγνώστου. Πολύ κακώς. Και οι συνάδελφοι πού θα παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ας τα παρκάρουν πιο πέρα. Λίγο περπάτημα κάνει καλό στην υγεία.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε, αλλά βιάζεστε πολύ. Πάρα πολύ.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ναι, βιάζομαι, κ. Διευθυντά αλλά για άλλο λόγο. Πρέπει να φύγω. Θα τα πούμε αύριο. Να δείτε που η ιδέα μου θα βρει πολλούς υποστηριχτές και μεταξύ των συναδέλφων. Μην ανησυχείτε καθόλου.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Στο καλό, κ. Αναγνώστου. Στο καλό.

Ο Κηπουρός φεύγει. Ο Διευθυντής μένει μόνος του. Μετά από λίγο εμφανίζεται ο Δήμαρχος.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Κύριε Διευθυντά, εδώ είστε και σας ψάχνω σε όλο το σχολείο;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε, αλλά εδώ είμαι. Είχα μια συζήτηση με τον κ. Αναγνώστου.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Για πείτε μου, κ. Διευθυντά. Πώς τα πάει ο καινούριος μας δάσκαλος;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Πώς να τα πάει, κ. Δήμαρχε; Πώς να τα πάει; Είναι άπειρος.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Αυτό δεν είναι ελάττωμα.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Και το μυαλό του δεν είναι στη διδασκαλία. Είναι στην κηπουρική.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Μα τι λέτε;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Ετοιμάζεται να φτιάξει έναν κήπο στο σχολείο. Με τη βοήθεια των μαθητών.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Στην τάξη πώς είναι;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Τι να σας πω. Στα Μαθηματικά κάνει μόνο τα προβλήματα που έχουν λουλούδια ή δέντρα. Διδάσκει και Γεωμετρία μέσω της κηπουρικής. Εντάξει, αυτό δεν είναι κακό. Αλλά αφήνει ολόκληρα κεφάλαια απείραχτα. Στη Γλώσσα διδάσκει επίσης μόνο τα λογοτεχνικά κείμενα που έχουν σχέση με φυτά ή κήπους: Οι κερασιές θ’ ανθίσουν και φέτος, Το κορίτσι με τα τριαντάφυλλα, Ο κήπος με τα αγάλματα, Ο κήπος με τις ροδιές, να συνεχίσω;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Όχι, κ. Διευθυντά. Είναι περιττό.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Ετοιμάζει κι ένα σκετσάκι για το τέλος της χρονιάς. Ένα απόσπασμα από τον Μικρό Πρίγκιπα.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Πού είναι το κακό;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Απ’ όλο τον Μικρό Πρίγκιπα διάλεξε το απόσπασμα με τα τριαντάφυλλα! Με συγχωρείτε πολύ… Τι να πω, έχει διάθεση να προσφέρει αλλά…

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Τα παιδιά τον αγαπάνε;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Αν τον αγαπάνε, λέει; Σαν τρελά κάνουν γι’ αυτόν. Μια μέρα έλειψε και μόνο που δεν έκλαιγαν τα παιδιά. Με συγχωρείτε αλλά τέτοια αγάπη σε δάσκαλο δεν έχω ξαναδεί.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Οι γονείς των παιδιών τι λένε;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Και οι γονείς είναι ξετρελαμένοι μαζί του. Και ξέρετε ποιο είναι το περίεργο; Αντί να τον ρωτάνε για την πρόοδο των παιδιών τους, του ζητάνε συμβουλές κηπουρικής.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Με την πειθαρχία πώς τα πάει;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε αλλά σ’ αυτό το θέμα δεν τα πάει καλά.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Γιατί;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Διώχνει τα παιδιά από την τάξη όποτε του καπνίσει. Χωρίς να περιμένει το κουδούνι. Με συγχωρείτε αλλά του έχω κάνει εκατό παρατηρήσεις κι αυτός συνεχίζει το ίδιο τροπάριο. Επίσης αποφεύγει να μαλώνει τα παιδιά. Θέλει λέει να είναι φίλος μαζί τους.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Αυτό είναι καλό.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε αλλά πιστεύετε ότι χωρίς τον φόβο της τιμωρίας μπορεί να λειτουργήσει μια τάξη;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Γιατί όχι;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Για να καταλάβετε πόσο έχει χάσει τον έλεγχο της πειθαρχίας, αρκεί να σας πω ότι τα παιδιά του έχουν βγάλει ήδη παρατσούκλι.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Αλήθεια;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Ναι. Εύθυμο κηπουρό τον λένε. Αυτό είναι το παρατσούκλι του.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Κι αυτό είναι κακό;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε αλλά όταν τα παιδιά βγάζουν παρατσούκλι σε ένα δάσκαλο αυτό σημαίνει ότι έχει χάσει τον έλεγχο της τάξης. Με συγχωρείτε αλλά γιατί δεν έβγαλαν ποτέ σε εμένα παρατσούκλι;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ποιος σας είπε ότι δε σας έχουν βγάλει παρατσούκλι;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Εμένα;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Βεβαίως.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε, αλλά τι παρατσούκλι μου έχουν βγάλει;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Δεν το ξέρετε;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Όχι.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Σας λένε: Ο κύριος «με συγχωρείτε».

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Αλήθεια;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ναι, δεν είναι κακό.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε, αλλά δεν καταλαβαίνω. Για ποιο λόγο με έχουν βγάλει έτσι;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ελάτε, κ. Διευθυντά. Παιδιά είναι. Μην ασχολείστε μαζί τους.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε αλλά αυτό είναι…

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Τι είναι;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε αλλά…

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Τι αλλά;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε αλλά δεν μπορώ να μιλήσω…

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Κύριε Διευθυντά, πρέπει να φύγω. Και με συγχωρείτε!

 

 

 

 

Η΄ ΣΚΗΝΗ

2 Μαϊου

Ο Διευθυντής μπαίνει στην τάξη κρατώντας από το μπράτσο τον Καλημέρη.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Κύριε Αναγνώστου, με συγχωρείτε αλλά αυτό ξεπερνάει κάθε όριο.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Τι συνέβη, κ. Διευθυντά, τι έκανε πάλι ο Καλημέρης;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Δεν είναι ότι ανέβηκε πάνω στη νεραντζιά. Όχι, δεν είναι αυτό το χειρότερο.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ποιο είναι το χειρότερο;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Το χειρότερο είναι ότι ισχυρίζεται ότι εσείς του είπατε να ανέβει στο δέντρο. Με συγχωρείτε, αλλά αν αυτό είναι αλήθεια τότε…

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Συγνώμη, κ. Διευθυντά. Έγινε μια παρεξήγηση. Άλλο εννοούσα.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Δεν ξέρω τι εννοούσατε, κ. Αναγνώστου. Εγώ ξέρω ότι ο Καλημέρης άλλο κατάλαβε. Και με συγχωρείτε πολύ αλλά φροντίστε να μην επαναληφθεί κάτι τέτοιο.

Ο Διευθυντής φεύγει.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Κύριε, δε φταίω εγώ. Εσείς μας είπατε ότι ο μοναδικός τρόπος να γνωρίσουμε ένα δέντρο είναι να το σκαρφαλώσουμε.

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Ναι, αλήθεια λέει ο Καλημέρης. Εσείς το είπατε.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Παιδιά, νομίζω ότι ο Καλημέρης σήμερα πήρε ένα καλό μάθημα.

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: Τι εννοείτε, κύριε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Εννοώ ότι έμαθε κάτι πολύ σημαντικό. Πως για όλα τα πράγματα υπάρχει η κατάλληλη στιγμή και η ακατάλληλη. Δυστυχώς ζούμε σε μια κοινωνία που μας υπαγορεύει πότε μπορούμε να κάνουμε κάτι και πότε δεν μπορούμε.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Δηλαδή μπορώ να συνεχίσω να σκαρφαλώνω σε δέντρα;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ναι, αλλά όχι σε ώρα μαθήματος, ούτε καν σε ώρα διαλείμματος. Και ποτέ μόνος σου. Ας τα αφήσουμε όμως αυτά. Πάμε στην πρόβα μας. Είστε έτοιμοι για τον Μικρό Πρίγκιπα;

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 1: Έτοιμοι.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ωραία, ξεκινάμε. Να σηκωθούν οι δύο αφηγητές, ο Μικρός Πρίγκιπας και η Αλεπού.

Σηκώνονται τα παιδιά που παίζουν στο σκετς του Μικρού Πρίγκιπα.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 1: «Καλημέρα», είπε ο Μικρός Πρίγκιπας. Ήταν ένας ανθισμένος κήπος με τριαντάφυλλα. «Καλημέρα» είπαν τα τριαντάφυλλα. Ο Μικρός Πρίγκιπας τα κοίταξε. Έμοιαζαν όλα στο λουλούδι του. «Α» έκανε ο Μικρός Πρίγκιπας και αισθάνθηκε πολύ δυστυχισμένος. Το λουλούδι του του είχε πει πως ήταν το μοναδικό στο σύμπαν. Και να που υπήρχαν πέντε χιλιάδες, όλα τους όμοια, σ’ ένα μόνο κήπο.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 2: Σκέφτηκε ακόμα ο Μικρός Πρίγκιπας. «Νόμιζα πως έχω τον πλούτο ενός μοναδικού στον κόσμο λουλουδιού και δεν έχω παρά ένα συνηθισμένο τριαντάφυλλο». Και λυπήθηκε πολύ. Τότε είναι που παρουσιάστηκε η αλεπού.

ΑΛΕΠΟΥ: Καλημέρα.

ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ: Καλημέρα. Ποια είσαι;

ΑΛΕΠΟΥ: Είμαι μια αλεπού.

ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ: Έλα να παίξεις μαζί μου. Είμαι τόσο λυπημένος.

ΑΛΕΠΟΥ: Δεν μπορώ να παίξω μαζί σου. Δεν είμαι εξημερωμένη.

ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ: Α, συγνώμη. Τι σημαίνει εξημερώνω;

ΑΛΕΠΟΥ: Σημαίνει δημιουργώ δεσμούς. Για μένα δεν είσαι παρά ένα αγοράκι εντελώς όμοιο με εκατό χιλιάδες άλλα αγοράκια. Και δε σ’ έχω ανάγκη. Και δε μ’ έχεις ανάγκη ούτε κι εσύ. Για σένα δεν είμαι παρά μια αλεπού όμοια με εκατό χιλιάδες αλεπούδες. Όμως αν με εξημερώσεις θα έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον. Θα σαι για μένα μοναδικός στον κόσμο και θα ‘μαι για σένα μοναδική στον κόσμο.

ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ: Αρχίζω να καταλαβαίνω. Υπάρχει ένα λουλούδι… Νομίζω ότι με έχει εξημερώσει.

ΑΛΕΠΟΥ: Μπορεί. Η ζωή μου είναι μονότονη. Κυνηγώ κότες, οι άνθρωποι με κυνηγούν. Όλες οι κότες μοιάζουν μεταξύ τους κι όλοι οι άνθρωποι μοιάζουν μεταξύ τους. Έτσι πλήττω λιγάκι. Αλλά αν με εξημερώσεις, η ζωή μου θα είναι σα φωτισμένη από τον ήλιο. Θα αναγνωρίζω έναν ήχο βημάτων που θα είναι διαφορετικός από όλους τους άλλους.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 1: Έτσι ο Μικρός Πρίγκιπας εξημέρωσε την αλεπού. Και η αλεπού του είπε:

ΑΛΕΠΟΥ: Πήγαινε να ξαναδείς τα τριαντάφυλλα και θα καταλάβεις πως το δικό σου είναι το μοναδικό στον κόσμο.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 2: Ο Μικρός Πρίγκιπας πήγε να ξαναδεί τα τριαντάφυλλα.

ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ: Δε μοιάζετε με το δικό μου τριαντάφυλλο. Δεν είσαστε τίποτα ακόμα. Κανείς δε σας έχει εξημερώσει και δεν έχετε εξημερώσει κανέναν. Είσαστε όπως ήταν η αλεπού μου. Μια αλεπού ίδια με εκατό χιλιάδες άλλες. Γίναμε όμως φίλοι και τώρα είναι μοναδική στον κόσμο.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 1: Και τα τριαντάφυλλα στέκονταν θιγμένα.

ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΊΓΚΙΠΑΣ: Βέβαια, το δικό μου τριαντάφυλλο ένας περαστικός θα έλεγε πως σας μοιάζει. Όμως εκείνο μόνο του έχει περισσότερη σημασία από όλα εσάς αφού εκείνο είναι που πότισα. Αφού εκείνο έβαλα κάτω από τη γυάλα. Εκείνο προστάτεψα. Σ’ εκείνο σκότωσα όλες τις κάμπιες. Εκείνο άκουσα να παραπονιέται ή να κομπάζει ή κάποιες φορές ακόμα να σωπαίνει. Αφού είναι το τριαντάφυλλό μου.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 2: Και ξαναγύρισε στην αλεπού.

ΑΛΕΠΟΥ: Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό. Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν. Είναι ο χρόνος που ξόδεψες για το τριαντάφυλλό σου που το κάνει τόσο σημαντικό. Οι άνθρωποι ξέχασαν αυτή την αλήθεια. Μα εσύ δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Γίνεσαι πάντα υπεύθυνος για ό,τι έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου.

 

 

 

 

 

 

Θ΄ ΣΚΗΝΗ

15 Μαϊου

Ενημέρωση γονέων

Στην τάξη βρίσκεται μόνος του ο Κηπουρός και στη γωνία περιμένουν 5 μητέρες.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Παρακαλώ, να περάσει η κυρία που έχει σειρά.

ΜΗΤΕΡΑ 1: Καλημέρα σας. Λέγομαι Παπαγιάννη. Είμαι η μητέρα της Αποστολίδου, της Ξένιας.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Εξαιρετικό παιδί η Ξένια. Και καλή μαθήτρια.

ΜΗΤΕΡΑ 1: Έχει κανένα πρόβλημα;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Στα Μαθηματικά χρειάζεται λίγη εξάσκηση. Κατά τα άλλα καλά.

ΜΗΤΕΡΑ 1: Κύριε Αναγνώστου, θα μου λύσετε μια απορία;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Βεβαίως. Μήπως θέλετε να με ρωτήσετε για τον τρόπο που δουλεύουμε στην τάξη;

ΜΗΤΕΡΑ 1: Όχι, άλλο θέλω να σας ρωτήσω. Ξέρετε, έχω μια βουκαμβίλια και όσο και αν την ποτίζω…

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Δε θέλει υπερβολικό πότισμα η βουκαμβίλια. Για όνομα του θεού.

ΜΗΤΕΡΑ 1: Αλήθεια; Εγώ την έχω ταράξει στο πότισμα.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Με μέτρο το πότισμα της βουκαμβίλιας. Με μέτρο.

ΜΗΤΕΡΑ 1: Ευχαριστώ, κ. Αναγνώστου. Γεια σας.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Παρακαλώ, να περάσει η επόμενη.

ΜΗΤΕΡΑ 2: Γεια σας. Είμαι η μητέρα του Ρωμανού.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Τι ήρθατε, κυρία μου; Ο Ρωμανός είναι μέσα στους δύο καλύτερους μαθητές της τάξης.

ΜΗΤΕΡΑ 2: Το ξέρω αυτό, κ. Αναγνώστου. Να πω την αλήθεια για άλλο ήρθα.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Πείτε μου, τι σας απασχολεί; Έχει ο Ρωμανός κάποιο πρόβλημα στην τάξη;

ΜΗΤΕΡΑ 2: Εγώ έχω πρόβλημα. Πρέπει να κλαδέψω τις τριανταφυλλιές μου και δεν ξέρω πώς να το κάνω.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Με ένα κοφτερό εργαλείο θα κόψετε τα κεντρικά κλαδιά. Αλλά απότομα! Να μην υποφέρει το καημένο το φυτό! Εντάξει;

ΜΗΤΕΡΑ 2: Εντάξει, κ. Αναγνώστου. Ευχαριστώ πολύ.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Να περάσει η επόμενη.

ΜΗΤΕΡΑ 3: Γεια σας. Είμαι η μητέρα της Τζαλακώστα..

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Χαίρω πολύ, κυρία μου. Ελπίζω να μη θέλετε κι εσείς συμβουλές κηπουρικής.

ΜΗΤΕΡΑ 3: Μα σε ενημέρωση γονέων; Είναι δυνατόν;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Έλα ντε. Αυτό λέω κι εγώ. Κυρά μου, έχω να σου πω για τον γιο σου που είναι τόσο καλός μαθητής κι εσύ έρχεσαι να με ρωτήσεις για το πώς κλαδεύονται οι τριανταφυλλιές;

ΜΗΤΕΡΑ 3: Δεν το πιστεύω; Αυτό σας ρώτησε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ναι! Αν είναι δυνατόν!

ΜΗΤΕΡΑ 3: Κι εσείς, τι της είπατε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Απότομο κόψιμο με κοφτερό εργαλείο. Μπαμ και κάτω. Να μην υποφέρει το φυτό.

ΜΗΤΕΡΑ 3: Ευχαριστώ πολύ.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Εεεε, πού πάτε; Δε θα με ρωτήσετε για την κόρη σας;

ΜΗΤΕΡΑ 3: Καλέ, την ξέρω την κόρη μου. Εσύ θα μου τη μάθεις; Για την τριανταφυλλιά μου ήθελα να μάθω.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Δεν το πιστεύω. Να περάσει η επόμενη.

ΜΗΤΕΡΑ 4: Σας παρακαλώ, κ. Αναγνώστου. Άκουσα ότι μιλάτε για τριανταφυλλιές.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ναι, για αυτό μιλάμε, κυρία μου. Μόνο για τριανταφυλλιές. Όχι για τα παιδιά.

ΜΗΤΕΡΑ 4: Πολύ ωραία. Θέλω να μεταφυτέψω μια τριανταφυλλιά στον κήπο μου. Πώς πρέπει να το κάνω;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Αν τη βάλετε στον κήπο τότε ο λάκκος πρέπει να έχει τριπλάσια διάμετρο από αυτή της γλάστρας.

ΜΗΤΕΡΑ 4: Διάμετρο; Τι εννοείτε διάμετρο;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Άκου εδώ. θα βάλεις το παιδί σου να σε βοηθήσει. Ποιο είναι το παιδί σου;

ΜΗΤΕΡΑ 4: Ο Παπαστάμος.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Πολύ ωραία. Θα τον βάλεις να μετρήσει τη διάμετρο της γλάστρας και μετά να σου χαράξει έναν κύκλο στον κήπο με τριπλάσια διάμετρο.

ΜΗΤΕΡΑ 4: Θα μπορέσει; Ο γιος μου είναι κούτσουρο στα Μαθηματικά.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Μια χαρά θα μπορέσει. Τέτοια κάνουμε κάθε μέρα στην αυλή του σχολείου. Ανοίγουμε λάκκους για τριανταφυλλιές και μετράμε τη διάμετρο και την περιφέρεια του κύκλου. Μέχρι και το εμβαδόν.

ΜΗΤΕΡΑ 4: Ευχαριστώ πολύ, κ. Αναγνώστου. Γεια σας.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Στο καλό.

Έρχεται η τελευταία μητέρα δακρυσμένη.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Τι έχετε, κυρία μου; Γιατί είστε δακρυσμένη;

ΜΗΤΕΡΑ 5: Κύριε Αναγνώστου. Βοηθήστε με. Δεν είναι καλά. Είναι άρρωστη.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ποια είναι άρρωστη; Η κόρη σας;

ΜΗΤΕΡΑ 5: Ποια κόρη μου; Η τριανταφυλλιά μου!

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Μα, κυρία μου. Εδώ έχουμε ενημέρωση γονέων!

ΜΗΤΕΡΑ 5: Κύριε Αναγνώστου, σας λέω είναι πολύ σοβαρά. Τα φύλλα της γέμισαν μπλε μουτζούρες!

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Κατάλαβα. Μελανή κηλίδωση λέγεται η ασθένεια. Θέλει προσοχή.

ΜΗΤΕΡΑ 5: Πείτε μου, μπορώ να τη σώσω;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Κυρία μου, θα είμαι ειλικρινής μαζί σας. Η ασθένεια αυτή είναι ιδιαίτερα σοβαρή και αν δεν την προσέξετε μπορεί να αποβεί μοιραία.

ΜΗΤΕΡΑ 5: Τι να κάνω;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Πρώτα πρώτα θα κόψετε όλα τα μολυσμένα φύλλα και θα τα κάψετε. Συνεννοηθήκαμε; Να μην αφήσετε ούτε ένα πάνω στο φυτό. Μετά θα σταματήσετε το πότισμα για λίγες μέρες. Η υγρασία είναι σύμμαχος με τον μύκητα που δημιουργεί την ασθένεια αυτή.

ΜΗΤΕΡΑ 5: Φάρμακο να βάλω;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Κυκλοφορούν αρκετά στο εμπόριο, αλλά δεν τα συστήνω. Έχω ένα που το φτιάχνω μόνος μου. Θα περάσω το μεσημέρι από το σπίτι σας, να δω και την ασθενή. Πού μένετε;

ΜΗΤΕΡΑ 5: Απέναντι από το φαρμακείο.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Εντάξει. Μην ανησυχείτε.

ΜΗΤΕΡΑ 5: Θα μου στοιχίσει τίποτα;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Όχι, βέβαια. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή για μένα από το να σωθεί μια τριανταφυλλιά.

ΜΗΤΕΡΑ 5: Σας ευχαριστώ πολύ.

Η μητέρα 5 φεύγει.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ε, πού πάτε; Δε ρωτήσατε για το παιδί σας.

ΜΗΤΕΡΑ 5: Το παιδί μου δεν πάει σχολείο. Είναι μωρό ακόμα. Και το άφησα στη γειτόνισσα για να έρθω μέχρι εσάς. Θα τα πούμε το μεσημέρι.

 

 

 

 

Ι΄ ΣΚΗΝΗ

25 Μαϊου

Επιθεωρητής

Στην τάξη κάνει μάθημα ο Κηπουρός. Μπαίνει πανικόβλητος ο Διευθυντής.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε! Με συγχωρείτε! Έρχεται ο Επιθεωρητής! Έρχεται ο Επιθεωρητής!

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ποιος Επιθεωρητής; Τι εννοείτε;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Εννοώ πως έρχεται ο Επιθεωρητής από το Υπουργείο Παιδείας! Ψυχραιμία. Δεν υπάρχει λόγος να πανικοβαλλόμαστε.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Είδατε κανέναν πανικόβλητο;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Με συγχωρείτε, κ. Αναγνώστου. Δεν αισθάνεστε την παραμικρή ταραχή;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Καμία ταραχή.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Μα έρχεται ο Επιθεωρητής. Το καταλαβαίνετε; Και ούτε μας ενημέρωσε.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Και πότε έρχεται με το καλό;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Σε λίγα δευτερόλεπτα. Τον συνοδεύουν ο Δήμαρχος, ο Αντιδήμαρχος, ο Δημοτικός Σύμβουλος και η Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Πολύ ωραία. Είναι όλοι τους ευπρόσδεκτοι στην τάξη μου.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Εγώ φεύγω. Πάω να ειδοποιήσω και τους άλλους συναδέλφους. Και όπως είπαμε. Ψυχραιμία. Εντάξει;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Εντάξει, κ. Διευθυντά.

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Ωραία. Και με συγχωρείτεεεεεεε!

Φεύγει ο Διευθυντής τρέχοντας.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Εμείς, παιδιά, συνεχίζουμε το μάθημά μας. Λέγαμε για την τουλίπα. Λοιπόν ο κόσμος νομίζει πως η καλλιέργειά της ξεκίνησε από την Ολλανδία αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Η τουλίπα πρωτοκαλλιεργήθηκε στα βάθη της Ανατολής ενώ ήταν διαδεδομένο λουλούδι στη βυζαντινή αυτοκρατορία και ιδιαίτερα στην Κωνσταντινούπολη. Στην Ολλανδία άρχισαν να καλλιεργούν τουλίπες μόλις τον 16ο αιώνα.

Μπαίνουν στην τάξη ο Επιθεωρητής και η συνοδεία του. Καθυστερημένος μπαίνει και ο Διευθυντής.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Κύριε Αναγνώστου, καλημέρα σας. Ήρθε σήμερα στο σχολείο μας ο κύριος Επιθεωρητής και θέλει να ξεκινήσει την επίσκεψή του από την τάξη σας.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Καλώς ήλθατε, κ. Επιθεωρητά. Καλώς ήλθατε.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Γεια σας, κ. Αναγνώστου. Με συγχωρείτε για το ξαφνικό της επίσκεψής μου αλλά βρέθηκα στο διπλανό χωριό και σκέφτηκα πως ευκαιρία είναι να δω και το σχολείο σας πριν τελειώσει η σχολική χρονιά.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Πολύ καλά κάνατε, κ. Επιθεωρητά.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: (προς τα παιδιά) Γεια σας, παιδιά μου. Είστε καλά.

ΜΑΘΗΤΕΣ: Ναι.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Ωραία. Για μιλήστε μου, κ. Αναγνώστου για τον εαυτό σας… για τις σπουδές σας…

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ακούστε, κ. Επιθεωρητά. Εγώ ψέματα δεν μπορώ να λέω. Θα είμαι απολύτως ειλικρινής μαζί σας.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Να είστε. Γιατί να μην είστε; Πείτε μου, λοιπόν, πώς βλέπετε τη δουλειά σας εδώ, σ’ αυτό το ορεινό χωριό;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Πώς βλέπω τη δουλειά μου; Βασικά, να σας πω ποια είναι η δουλειά μου.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Βεβαίως.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Η δουλειά μου, κ. Επιθεωρητά είναι… εγώ δηλαδή… είμαι κηπουρός…

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Τι είστε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Κηπουρός. Αυτή είναι η δουλειά μου. Και ως κηπουρός χρειάζομαι καλό λίπασμα. Εκεί ήταν το πρόβλημα, κ. Επιθεωρητά, δεν υπήρχε το κατάλληλο λίπασμα και αναγκαστικά…

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Κατάλαβα, κατάλαβα, κ. Αναγνώστου.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Όχι, δεν καταλάβατε. Αφήστε με να σας εξηγήσω. Ο κ. Δήμαρχος μου είπε…

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Κύριε Διευθυντά, ακούσατε τι είπε ο κ. Αναγνώστου;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Ναι… Ξέρετε… Με συγχωρείτε αλλά…

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Θα γίνουν ανακρίσεις. Θα ορίσουμε μια επιτροπή να μελετήσει σε βάθος το θέμα κι όποιος ευθύνεται θα τιμωρηθεί.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Κύριε Δήμαρχε, κ. Διευθυντά, ακούσατε τον κ. Αναγνώστου προσεκτικά;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Μάλιστα…

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Καταλάβατε τι σας είπε;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Εσείς που καταλάβατε, δεν μας το εξηγείτε;

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Μα είναι ολοφάνερο. Ο κ. Αναγνώστου παρομοίωσε τον εαυτό του με κηπουρό!

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ναι, αυτό είναι. Πώς δεν το κατάλαβα;

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Και οι μαθητές είναι τα λουλούδια του. Που πρέπει να αναπτυχθούν.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Κύριε Επιθεωρητά, άλλο εννοούσα.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Σιωπή, κ. Αναγνώστου. Αφήστε τον Επιθεωρητή να μας εξηγήσει τι εννοείτε.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Το πρόβλημα, όπως είπε ο κ. Αναγνώστου, ήταν στο λίπασμα! Μα βεβαίως. Πάντα εκεί είναι το πρόβλημα. Και ποιο είναι το λίπασμα, κ. Διευθυντά;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Έλα ντε! Ποιο είναι;

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ναι. Ποιο είναι;

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Μήπως το λίπασμα είναι οι στείρες και αδιάφορες γνώσεις με τις οποίες προσπαθούμε να γεμίσουμε το μυαλό των μαθητών;

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Όχι, βέβαια.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Εννοείται πως όχι.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Χαίρομαι που συμφωνείτε μαζί μου. Το λίπασμα, αγαπητοί μου, το σωστό λίπασμα που είναι ικανό να κάνει τα μικρά μας λουλούδια να ανθίσουν είναι η σωστή μέθοδος διδασκαλίας. Η μαθητοκεντρική μέθοδος, η ομαδοσυνεργατική, η μέθοδος πρότζεκτ. Που προσαρμόζεται στις ανάγκες και τις ικανότητες των μαθητών. Που σέβεται τις ιδιαιτερότητές τους και τα ενδιαφέροντά τους.
Συγχαρητήρια, κ. Αναγνώστου. Θα γράψω μια θετικότατη έκθεση για εσάς. Πείτε μου όμως κάτι τελευταίο. Έμαθα πως ξεκινήσατε μια ομαδική εργασία που είναι η δημιουργία ενός κήπου στο σχολείο.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Μάλιστα, κ. Επιθεωρητά.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Συγχαρητήρια, κ. Αναγνώστου. Πείτε μου, σας παρακαλώ. Για ποιο λόγο επιλέξατε το συγκεκριμένο πρότζεκτ;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Για ποιο λόγο;

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Ναι. Για ποιο λόγο;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Τι να σας πω, κ. Επιθεωρητά. Υπήρχαν πολλοί λόγοι αλλά ένας ήταν ο σημαντικότερος.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Ποιος;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Θα σας πω την αλήθεια. Το πρότζεκτ το ξεκινήσαμε… Ο λόγος δηλαδή που το ξεκινήσαμε ήταν… για να χάσουμε μάθημα.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Τι είπατε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Αυτός ήταν ο σημαντικότερος  λόγος.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Κύριε Αναγνώστου, τώρα χαλάτε την εικόνα που σχημάτισα για εσάς.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Κύριε Επιθεωρητά, μπορώ να μιλήσω;

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Βεβαίως, αγόρι μου. Μίλα ελεύθερα.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Ο λόγος που ξεκινήσαμε το πρότζεκτ για τη δημιουργία του κήπου ήταν για να αναπτύξουμε τη δημιουργική μας σκέψη.

ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ: Και επίσης για να καλλιεργήσουμε τις δεξιότητές μας.

ΤΖΑΛΑΚΩΣΤΑ: Nα αναπτύξουμε το αίσθημα της αυτοεκτίμησης και αυτοεπιβεβαίωσης.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ: Και συγχρόνως το ομαδικό πνεύμα συνεργασίας.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Α, τώρα μάλιστα. Αυτά περίμενα να ακούσω. Επίτηδες δε μου τα λέγατε, κ. Αναγνώστου; Για να τα πουν τα παιδιά;

ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: Ναι, αυτό κάνει πάντα ο κ. Αναγνώστου.

ΡΩΜΑΝΟΣ: Περιμένει εμείς να βγάλουμε μόνοι μας το συμπέρασμα.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Συγχαρητήρια! Θερμά συγχαρητήρια! Τώρα πρέπει να πάω να δω και τις άλλες τάξεις. Γεια σας, κ. Αναγνώστου. Γεια σας παιδιά.

ΜΑΘΗΤΕΣ: Γεια σας, γεια σας.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Κ. Επιθεωρητά. Θα έρθω μαζί σας.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ: Ελάτε.

Ο Δήμαρχος και ο Επιθεωρητής φεύγουν.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: (προς τους μαθητές) Παιδιά, σας ευχαριστώ που με ξελασπώσατε προηγουμένως. Και ιδιαίτερα τον Καλημέρη.

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Κύριε, ξεχάσατε τη συμβουλή που μου δώσατε;

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ποια συμβουλή;

ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ: Πως υπάρχει πάντα μια κατάλληλη στιγμή να κάνεις κάτι και μια ακατάλληλη. Κι εσείς διαλέξατε την πιο ακατάλληλη για να πείτε την αλήθεια.

ΚΗΠΟΥΡΟΣ: Ναι, έχεις δίκιο. Ας βγούμε τώρα όλοι διάλειμμα.

Οι μαθητές και ο Κηπουρός βγαίνουν διάλειμμα. Στην άδεια τάξη παραμένουν ο Αντιδήμαρχος, ο Δημοτικός Σύμβουλος και η Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Λοιπόν πώς τον είδατε τον κηπουρό μας;

ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Τέλειος. Εντυπωσίασε ακόμα και τον Επιθεωρητή.

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑ (Πρόεδρος Συλλόγου Γονέων): Κακά τα ψέματα. Ο άνθρωπος έχει χάρισμα.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Σε ό,τι κάνει. Από κηπουρική μέχρι διδασκαλία.

ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Τυχερός όμως και ο Δήμαρχος. Φτηνά τη γλίτωσε σήμερα.

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑ: Αυτό μην το λες. Ο κόσμος είναι δυσαρεστημένος μαζί του.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Γιατί;

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑ: Μα θέλει και ρώτημα; Έκανε ενάμιση χρόνο να βρει δάσκαλο για το σχολείο ενώ υποσχόταν πως θα λύσει το θέμα σε λίγες μέρες. Από την άλλη είναι κι αυτή η ιστορία με τον διαγωνισμό για το πρόγραμμα σίτισης των άπορων μαθητών. Όλα δείχνουν πως η υπόθεση θα φτάσει στο δικαστήριο.

ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Δηλαδή αν θέλουμε να κερδίσουμε ξανά τις εκλογές πρέπει να βρούμε άλλο υποψήφιο δημάρχο;

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ναι, ένα νέο πρόσωπο που να είναι ικανότατος…

Κ. ΤΖΑΒΕΛΑ: Τίμιος…

ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: Άφθαρτος…

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ξέρετε κανέναν που να συνδυάζει όλα αυτά τα προσόντα;

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Ο κηπουρός!!!!!!!

ΤΕΛΟΣ

Το έργο γράφτηκε τον Ιούλιο του 2017 από τον Θωμά Μενεξέ.

 Η αρχική ιδέα για τη δημιουργία του έργου προέρχεται από την ταινία «Being There» (1979) σε σκηνοθεσία Χaλ Άσμπι με τον Πίτερ Σέλερς.
Στην ταινία αυτή ένας αγράμματος (στην κυριολεξία) κηπουρός, με χαμηλό δείκτη νοημοσύνης (σε αντίθεση με τον δικό μας κηπουρό που είναι πανέξυπνος), μετά από μια σειρά συμπτώσεων, γίνεται φίλος και σύμβουλος ενός πλούσιου και πανίσχυρου ανθρώπου.

Το περιστατικό με το αγόρι που σκαρφαλώνει στη νεραντζιά και η συμβουλή που του δίνει ο κηπουρός προέρχονται από το βιβλίο του Λεό Μπουσκάλια «Να ζεις, ν’ αγαπάς και να μαθαίνεις».

Η προτροπή του Αντιδήμαρχου να κοιτάζει ο κηπουρός στα μάτια τον καλύτερο μαθητή της τάξης ώστε να καταλαβαίνει αν έχει λυθεί σωστά το πρόβλημα προέρχεται από το διήγημα του Ιωάννη Κονδυλάκη «Όταν ήμουν δάσκαλος».

Το απόσπασμα με τον Μικρό Πρίγκιπα και την Αλεπού προέρχεται βέβαια από το βιβλίο «Μικρός Πρίγκιπας» του Αντουάν Ντε Σεντ Εξιπερί.

Τέλος, ο  ρόλος του Επιθεωρητή υπάρχει στο έργο μόνο «συγγραφική αδεία» καθώς ο  θεσμός του Επιθεωρητή στην Εκπαίδευση καταργήθηκε το 1982 και αντικαταστάθηκε με αυτόν του Σχολικού Συμβούλου.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s