2 ποιήματα του Δημήτρη Μανθόπουλου

Το μπαλόνι

Πήρε ο αγέρας το μπαλόνι,

μέσα απ’ του παιδιού το χέρι.

Πέταξε η χαρά, ψηλώνει

τρελοφέγγαρο κι αστέρι.

Πάει στον ήλιο. Τον σιμώνει.

Λίγο ακόμα να τον φτάσει.

Να τους. Ήλιοι δυο στην πλάση.

Κι ένας τρίτος, ήλιος – δάκρυ,

στου μικρού ματιού την άκρη.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ «ΜΕ ΤΩΝ ΣΤΙΧΩΝ ΤΑ ΦΤΕΡΑ»
Εκδόσεις ΔΙΑΠΛΑΣΗ

 

 

Η γλωσσομάθεια του λύκου

0 παπαγάλος άνοιξε Σχολή Ξένων Γλωσσών

και τρέξαν ζώα να γραφτούν, ως κι έντομα καμπόσα.

Για προκοπή, στις μέρες μας, η γνώμη είν’ ολονών,

πως πρέπει μια, τουλάχιστον, να ξέρεις ξένη γλώσσα.

 

Με βιάση ο λύκος περισσή και πονηριά κρυφή,

πηγαίνει στον καθηγητή και του ξηγιέται στα ίσια:

«Για μένα γλωσσομάθεια σημαίνει… διατροφή,

για τούτο θέλω να μιλώ σωστά τα προβατίσια».

 

Κι αφού τη γλώσσα πια έμαθε, μια νύχια όλος χαρά,

διαλέγει, για να εξασκηθεί, μια στάνη το… ξεφτέρι.

Μα τα σκυλιά που βρήκανε λάθη στην προφορά,

του δείξαν, μ’ άλλη… μέθοδο, το «μπέεε» πώς να προφέρει.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ «ΜΕ ΤΩΝ ΣΤΙΧΩΝ ΤΑ ΦΤΕΡΑ»
Εκδόσεις ΔΙΑΠΛΑΣΗ

 

Advertisements
This entry was posted in Χωρίς κατηγορία. Bookmark the permalink.

2 Responses to 2 ποιήματα του Δημήτρη Μανθόπουλου

  1. Ο/Η Βέλλιου Καλυψώ λέει:

    Πολύ καλή δουλειά συνάδελφε! Ελπίζω να είσαι ακόμα δάσκαλος…

  2. Ο/Η Θωμάς λέει:

    Για τα επόμενα 20 χρόνια -εφόσον έχω βέβαια την υγειά μου- σκοπεύω να παραμείνω δάσκαλος.
    Ευχαριστώ πάντως για τα καλά σου λόγια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s